Wielki Językoznawca przegrał wszystko z Pięknym Językoznawcą

Reszta to tylko konsekwencje tego wydarzenia

Oto posunęła się noc, a przybliżyła jasność.

Oto posunęła się demokracja, a przybliżyło się Królestwo Boże.

Oto posunęła się starość, a przybliżyła się młodość.

Oto posunęła się prawda, a przybliżyła się Prawda.

Czuwajcie, ponieważ migdałowiec zakwitł.

Bardzo smutna historia Edyty Ingarden-Stein

Jest obecnie w trakcie sprawy rozwodowej z mężem i chodzi na terapię

Ciągle kłócą się o podział wspólnych drachm, denarów, srebrników i talentów

Okazało się że mąż po kryjomu katował Ją do nieprzytomności polską filozofią

Na szczęście nie zakatował jej na śmierć polską teologią

Zastanawiamy się ze znajomymi, który z nas ją przygarnie

I będzie się Nią opiekował szkołą frankfurcką,
cudownym neomarksizmem, wyrafinowaną mistyką żydowską
i twórczością katolickiego teologicznego undergroundu o zabarwieniu karmelitańskim

Sprawa jest w toku

Tym bardziej, że jest Żydówką,
więc z definicji obowiązuje ją święty żydowski lewirat
i musi znowu wyjść za mąż za wybranego przez siebie mężczyznę

Oczywiście ja też mam na nią ochotę

Świniopas

Świniopas zawsze kochał matki prosiaczków i dzielił się z nimi chlebem, kotletami i rosołem

Siłą rzeczy w końcu umarł z głodu i nie będzie już nigdy szczęśliwego zakończenia

Do dziś dnia krążą plotki na temat jego życiowego chlewu

Wielu ludzi zaczyna rozumieć, że to wynika z zajadłej zazdrości jego nieustającego Bożego Narodzenia w chlewie z brudnymi świniami

Podejrzewamy, że za ostatnie pieniądze go po prostu wynajmował, ale prawdy już nigdy nie da się ustalić

Przychylam się do opinii, że to był socjopata i bezbożnik, tak jak twierdzi obecny Władca Transcendencji na świecie, żeby mi też się udało wkupić w Jego łaski i łaski Jego Ojca

W końcu się opamiętałem i poszedłem w ślady Świniopasa

Mam jeszcze mniej pieniędzy na wynajęcie chlewu, więc postanowiłem zostać męską prostytutką

Mam coraz większe grono naśladowców i wyznawców, ale chcę mieć chlew tylko dla siebie

PS. Tak nawiasem mówiąc Fermat zapomniał o drugiej uwadze na marginesie:

One zasłużyły na człowieczeństwo, czyli w tym wypadku ludzką kobiecość po śmierci

Ponieważ dla Boga Świń nie ma nic niemożliwego

Powiedzmy to głośno – wieczny odpoczynek po śmierci to „trochę” za mało dla człowieka. Szczególnie dla ludzi, którzy nie mogli zrealizować swojego potencjału, małżeństwa, marzeń… z powodu śmiertelnej choroby, wojny itp.

Wieczny odpoczynek to wyraz strachu przed wiecznym życiem i wiecznością (których się wszyscy mniej lub bardziej boimy czytając np. o Sądzie Ostatecznym). O wiele lepszymi określeniami są Odkupienie Ostateczne lub Zbawienie Ostateczne.

Czy jest to tylko kwestia językowa? Analogicznie do wprowadzania języka inkluzywnego w Piśmie Świętym, i tak i nie. Ważna natomiast jest odwaga.

Módlmy się aby wszystkim zmarłym Wieczne Życie dał Pan, a sobie życzmy ODWAGI walki, także z Bogiem, o jego kształt i jak najszybsze nadejście.

„Czyją żoną będzie przy Zmartwychwstaniu?” – należałoby zacząć od „Ona o tym zdecyduje, jeśli zechce być czyjąś i zechce być żoną. Po prostu.

Są różne języki, także język inkluzywny, język wolności i wreszcie Język Prawdy.

Salve! (Nadziei! – oraz odwagi do życia i jego wyboru)

T.

Lilie I

Od zawsze szepczą po kątach

W dziewiczych  ogrodach swoich łon

Skroplone rosą porannego deszczu

czerwienią się ze wstydu, a może podniecenia

Prowadzą swoje życie ciche i tajemne

Skrycie marzą o Szeherezadzie

Kaleczone ulewami obdarowują się wzajemnie

Zamrożone śniegiem ogrzewają się Kriszną

I cały czas szepczą po kątach

I już zawsze będą szeptały

O ciszy, która jest spełnieniem ich miłości z Oblubieńcami

Wtedy w dalszym ciągu będą szeptały po kątach

Tak jak ich ukochany Syn Lilia